Het zit in de genen

Mijn oma was een fanatiek handwerkster. Borduren, breien en naaien, ze kon het allemaal en ook nog eens goed. Als kind kregen we regelmatig een nieuwe zelfgebreide trui. Soms prachtig, vaak veel te kinderachtig of gewoon niet je smaak. Maar natuurlijk altijd met ‘dank u wel oma!’

Mijn oma had ook altijd een goede naaimachine in huis, die regelmatig vervangen moest worden voor een nog mooiere met nog veel meer functies. De ‘oude’ werd dan doorgeschoven. Zo komt het dat mijn moeder en uiteindelijk ook ik een goede naaimachine kregen.

Ook mijn moeder had plezier in het naaien toen ik nog jong was. Ik herinner me de zelfgemaakte joggingpakjes, zomerjassen en broeken. Haar doel was om het net zo mooi te maken dat het er niet meer als ‘zelfgemaakt’ uit zag. En al snel sloeg het naaivirus naar mij over. Als 7-jarige naaide ik mijn eerste smurfenmuts voor een toneelstukje op school. Natuurlijk begon ik met recht-toe-recht-aan naaiwerk. En in de loop van de tijd werden de naaiprojectjes moeilijker en mooier. Als ik een techniek nog niet kende, dan probeerde ik het gewoon. Gelukkig heb ik een erg goed ruimtelijk inzicht en kan ik daardoor goed vooruit denken. En ach… anders is er altijd nog het tornmesje.

Maar naast dat ik het ontzettend leuk vind om te naaien, is het erg handig dat ik het in mijn genen heb! Ik verslijt broeken aan de lopende band. En vanwege mijn lengte is zelfs de korte maat broeken te lang voor mij. Laatst zei de verkoopster in de winkel dat ze een broek helaas niet meer in lengtemaat 30 hadden. Maar wat maakt het uit? Dan neem ik toch een extra lange. Afknippen en omzomen moet ik sowieso. Inmiddels vraag ik me wel af wat ik eens zal doen met alle reststukjes broek die ik overhoud. Toch maar eens vragen of ik voortaan ‘korting’ kan krijgen…

IMG_2477

Advertenties

Zebra-dress

Ik geef het toe, ik heb gezondigd… Mijn voornemen van dit jaar is om geen nieuwe stofjes te kopen, maar laatst had ik een voeringstofje nodig. Daar kwam ik dit leuke katoentje met zebra-print tegen. Ik kon het niet laten en besloot een half metertje te nemen. Precies genoeg voor een jurkje voor peuterdochter.

Vanwege de kleine rode hartjes en vogeltjes nam ik een rood katoentje om een bandje in het midden te stikken. Al gauw bedacht ik er ook nog leuke plooien bij. Want bij zo’n klein meisje en een katoenen stofje vind ik een jurkje snel te recht vallen.

Als patroon nam ik het basisjurkje uit ‘Stof voor durf-het-zelvers’. Het enige wat ik de volgende keer anders doe is de afwerking bij de hals en armen. Nu heb ik er belegrandjes tegenaan gezet, maar ik denk dat het mooier en makkelijker is om het bovenstukje als geheel van een voering te voorzien.

Deze jurk ga ik zeker nog vaker maken!

Dochter blij, mama blij…

zebrajurkje zebra jurk op model

Kapitein Kledinghaak

Ieder jaar gaan we met de hele familie een weekendje weg. Het is vooral een gezellig weekend waarin je iedereen weer eens ontmoet en kunt bijkletsen. Er wordt heerlijk gegeten, goed gedronken, een spelletje gespeeld, een kampvuur gemaakt, alles mag, maar niets moet.

Sinds enkele jaren hebben we vaak een thema voor het weekend. Dit jaar was dat ‘sprookjes’. Er waren deze keer maar 4 achterkleinkinderen, maar toch is het leuk om zo’n thema te hebben. Zoals eerder op mijn blog te lezen ging peuterdochter verkleed als Roodkapje. Voor kleuterzoon was de keuze ook snel gemaakt: hij wilde het liefst als Kapitein Haak. Als 1-jarige ging hij al verkleed als Piet Piraat met carnaval, maar dat prachtige pakje past al lang niet meer. Op de markt heb ik snel een lap dikke vilt gehaald en er een hoed van genaaid. Een ooglapje mocht uiteraard niet ontbreken. En tot slot de haak! Ik heb een kledinghangertje verzaagd en er een hoesje omheen gedaan. Kleuterzoon was zeer tevreden, en mama dus ook.

IMG_2183Poseren voor de foto is nog steeds niet zijn ding, en met één oog kijken moet ook nog geoefend worden.

Het was een gezellig weekend en de kinderen hebben zich prima vermaakt.