Voor een dubbeltje op de eerste rang

De kinderen groeien en dat merk je aan hun kleding. Kocht ik vorig jaar nog een super leuk zomerbroekje, daar hoef ik peuterdochter nu echt niet meer in proberen te wurmen. Tijd voor het opruimen van de kast. En laten hier in de buurt rond deze tijd nou net wat kinderkledingbeurzen zijn waar je je spulletjes te koop kunt aanbieden. Je bepaalt zelf de prijs en labelt je artikelen. Je levert alles in en na afloop kun je het restant van je spullen ophalen en krijg je het geld van de verkoop.

Ik wil er natuurlijk een zakcentje aan overhouden. Maar wat geeft iemand voor een tweedehandsje? Natuurlijk ben ik zelf ook even gaan shoppen op de beurs en dan wordt het vanzelf duidelijk.

Broekjes van de dure merken, zo goed als nieuw? Krijg je daar via marktplaats nog wel een leuk bedrag voor, hier blijven ze liggen als er 7,50€ voor gevraagd wordt. Een euro, misschien anderhalf voor een shirtje of broekje, ongeacht het merk. Babykleding en baby speelgoed kom je aan de straatstenen niet kwijt. Mensen zijn kieskeurig en bovendien zuinig. Voor een dubbeltje op de eerste rang, en anders niet.

Maar als het goedkoop genoeg is, ontstaat er een ander fenomeen: graaien. Met grote bigshoppers, soms zelfs twee of drie, wordt er langs de tafels gestruind. Ziet iets er op het eerste oog leuk uit, dan wordt het zonder echt te kijken in de tas gepropt. Nog voordat ik in de gaten heb wat er gebeurt, verdwijnt zo goed als alles voor mijn neus in de bigshoppers. Ellebogenwerk, pompeus voor een tafel gaan staan, het is blijkbaar allemaal normaal? Na de ronde langs de tafels wordt ergens op een ‘rustig’ plekje (zover als dat er uberhaupt is) de bigshopper doorgenomen en de artikelen nauwkeurig bekeken. Te duur? Terug ermee. Een klein beetje afgedragen? Nee dank je! Verbaasd door dit gedrag snuffel ik nog maar eens tussen de kleertjes die door de graaiers zijn afgekeurd.

En ik? Tja….ik ga waarschijnlijk volgende keer toch weer naar de beurs. Niet met een bigshopper, maar gewoon om te snuffelen of er ergens nog een koopje te halen valt. Want ook ik hou van koopjes, maar dit gaat me (net iets) te ver….

Advertenties

Voor wie poets ik eigenlijk?

‘Mama, mag ik vandaag afspreken?’ ‘Natuurlijk schat.’ Een bijna dagelijks terugkerende vraag van kleuterzoon. ‘Ik kom je straks weer halen en dan kijken we even met wie en waar, goed?’

Maar eenmaal thuis realiseer ik me dat ik wel echt even aan de poets moet. Dus de afwas van gister wordt gedaan, even allerlei rommeltjes hier en daar weggraaien, de stofzuiger door het huis, tussendoor nog even de was ophangen. Toch nog even dweilen? Ja de vloer is nu toch vrij en kan wel een sopje gebruiken. Ondertussen moet er nog voor peuterdochter gezorgd worden, lunchen, en voor je het weet is het weer tijd om zoonlief op te gaan halen.

Door de regen op de fiets. ‘Dag schat, was het leuk vandaag op school?’ ‘Ja mag ik bij vriendje spelen?’….

Natuurlijk mag dat. Als de kinderen blij zijn is mama dat ook. Dus daar ga ik weer, met alleen peuterdochter op de fiets door de regenregen naar huis. En straks zoonlief weer ophalen.

En nu? Mijn huis is schoon, natuurlijk in eerste instantie voor mezelf en omdat het erbij hoort. De kinderen malen er immers niet om. En morgen? Dan kan ik zeggen dat gisteren mijn huis schoon was…

Trenchcoat voor de kleine meid. Hij is af, en hij is… te klein

Al vorig jaar begon ik met het maken van een trenchcoat voor peuterdochter. Het idee was dat ze de jas in het voorjaar en de zomer aan kon. Maar wat heb ik er lang over gedaan. Allereerst duurde het al lang voordat ik de juiste stof had gevonden. En op de een of andere manier had ik steeds geen zin om er aan verder te werken. Bovendien had dochterlief al een jasje dat prima voldeed, dus ook daar zat geen druk achter. Inmiddels ging de zomer voorbij en belandde het jasje in de UFO-kist.

Mijn voornemen om de UFO-kist leeg te maken ben ik goed aan het uitvoeren. Toen ik dit jasje half afgemaakt zag liggen wist ik al dat het onwaarschijnlijk zou zijn dat het zou passen dit jaar. Maar om nou zoiets weg te gooien, dat kan ik ook niet. Dus aan de slag ermee. En nu is hij af, én te klein….

Achteraf gezien zo zonde! Want ik vind hem heel geslaagd geworden en peuterdochter is helemaal een roze meisje-meisje. Ik dacht gewoon dat het een moeilijk project ging worden, maar nu de trenchcoat af is kan ik alleen maar zeggen dat ik het reuze vond meevallen. Nou ben ik inmiddels wel een geoefende naaister, dus waarom ik er zo tegen op zag weet ik eigenlijk niet.

Dus bij deze: Trenchcoat uit Young Image spring/summer 2012 nummer Y1208.

En heb je interesse: hij staat op marktplaats voor een spotprijs! Want stof, garen, knopen en tijd meegerekend….Nou ja, als er een ander lief klein meisje blij mee is, is dat het waard.

http://link.marktplaats.nl/m912110668

Trenchcoat1 Trenchcoat2 Trenchcoat3