L. houdt van Shoarma

Manlief is zijn leven lang al vegetariër en ook ik heb lange tijd geen vlees gegeten. Sinds de zwangerschap heb ik echter de bewuste keuze gemaakt om wel weer vlees te eten. De achterliggende reden is vooral dat ik mijn kinderen niet vegetarisch wil opvoeden. Die keuze moeten zij later zelf kunnen maken. We eten nog steeds niet veel vlees, en ik probeer bewust te kiezen voor wat ik dan echt lekker vind.

Sinds haar geboorte heeft dochterlief een wit schaap als knuffel. Ze zijn onafscheidelijk. En vooral met het slapen kan ze niet zonder. Laatst liepen we echter voor het eerst tegen een probleem aan. De kinderen vroegen ‘wat eten we vanavond’. Dus ik antwoordde: ‘Shoarma’. Dochterlief barstte in huilen uit. Tja, dat ben ik zelf schuld. Ik heb haar knuffel destijds een naam gegeven: Shoarma…

Ook wanneer Shoarma in de was moet, is dat een hele strijd. Maar af en toe is dat toch echt wel nodig. Nu heb ik voor Shoarma een jurkje genaaid. Wie weet scheelt dat, want dan doe ik dat jurkje af en toe in de was. Vannacht heb ik Shoarma even bij haar weggekaapt om het jurkje aan te kunnen trekken. Vanmorgen was dochter helemaal blij met het jurkje. Hopelijk Shoarma ook. Ze lacht er in ieder geval wel bij.

Shoarma1

Op een andere website vond ik een gratis patroontje voor het poppenjurkje. Ik heb de randjes gewoon afgewerkt door ze om te zomen.

 

Advertenties

Recykleer-jurkje

Iedereen heeft het wel. Zo’n kledingstuk dat je koopt en vervolgens nooit aantrekt. Omdat het toch niet is wat je dacht, omdat het toch niet zo lekker zit, omdat het toch niet past.

Ik had zo’n kledingstuk. Was het een rokje? Of toch een topje? Uiteindelijk trok ik het nooit aan. Dus bij deze kreeg het een nieuwe bestemming.

Aan de zijkant wat smaller. Klein randje aan de bovenkant eraf, en als bandjes aan de schouders bevestigd.Uiteraard is het nu een….. jurkje voor dochterlief.

Een heel eenvoudig en dankbaar projectje.

IMG_5744

Poes poes poes…

Naast manlief, kleuterzoon, peuterdochter en ikzelf bestaat ons gezin uit een lieve poes. Zeven jaar geleden zijn we erbij geweest toen ze geboren werd. Het enige lapjeskatje van de 5 kittens die geboren werden. En van alle vijf was zei de ondeugendste. Vanuit het dialect noemde ik haar Boe’s de poes (waar is de poes?).

De kinderen zijn dol op haar, en Boes is op haar manier dol op de kinderen. Als er iemand ziek is, ligt ze bij diegene op het voeteneinde. ’s Ochtends doet ze mauwend een rondje langs alle slaapkamers om te kijken of iedereen er is. En als we naar het speeltuintje een straatje verderop wandelen, loopt ze mauwend en bewakend mee tot ze niet verder durft.

Op de markt zag ik een leuk poezenkatoentje. Een jurkje voor dochterlief kan er altijd bij. En met leuke roze details valt dat altijd wel in de smaak. Het is een standaard topje met rits op de rug, en een rok met plooien van contrasterend roze. Dochter is er blij mee. En Boes? Mauw!

 

 

Werken in opdracht

Voor een vriendin maakte ik in opdracht een geboorteslinger. Een vlaggenlijn van stof versierd met de naam, het sterrenbeeld en een verwisselbaar vlaggetje met de leeftijd.

Ze zocht zelf de stofjes uit op de markt: een erg leuke en stoere combinatie! Na het een en ander overleg ben ik er mee aan de slag gegaan. Ontwerpen, knippen, naaien, strijken… Een heel karwei moet ik zeggen! En al die verschillende kleurtjes zorgde voor vaak wisselen en opnieuw inrijgen van het juiste klosje garen. Waarschijnlijk word ik er wel handiger in als ik vaker een geboorteslinger zou maken.

Zelf vind ik het resultaat heel mooi geworden. Maar ik begrijp nu ook waarom dit soort artikelen zo enorm duur is. De materiaalkosten vallen nog wel mee, maar er gaat heel wat tijd in zitten. Dat had ik misschien iets onderschat.

Natuurlijk heb je dan ook wat. Geen standaard artikel dat massaal geproduceerd is in de fabriek, maar een handgemaakt, naar eigen wens ingevuld en met veel liefde gemaakt cadeau voor een kleine nieuwe wereldburger.

Enkele fotootjes, maar even zonder de vlaggetjes met de naam 😉

 

Poppenmoedertje

Gisteren was peuterdochter jarig. Ze is al weer 3 jaar geworden! En het leukste is om zelf een cadeautje voor haar te maken. Zo’n cadeautje waar je persoonlijk veel liefde en tijd in steekt is toch extra speciaal.

Er stond al langer deze draagdoek voor de pop op mijn lijstje van leuke projectjes. Voor ons poppenmoedertje natuurlijk een perfect cadeautje. En bovendien is het handig om wat stofrestjes waar ik er genoeg van heb weg te werken.

IMG_4464 IMG_4465

Het patroontje vond ik via Pinterest op deze site.

Ik heb er gelijk een tweede van gemaakt als toekomstig cadeautje. Dit keer liet ik de randen weg. Ik vond dat het decoratiestofje in het midden van de draagdoek wel erg klein werd, terwijl dat juist het mooiste stukje is. Bovendien wordt het model zo nog eenvoudiger om te maken.

IMG_4506

Stipjes²

Stipjes in het kwadraat….

IMG_4433

Net nu we vakantie hebben krijgt peuterdochter de waterpokken. Ze lijkt nauwelijks jeuk te hebben en is er gelukkig verder ook niet erg ziek van. Dochterlief was gisteren zelfs bang dat ik de stipjes er in bad zou afwassen, en daar werd ze heel boos over. Maar toch doen we wel even rustig aan thuis. En laten ze net op het kinderdagverblijf het thema ‘ziek’ hebben, waarbij ze een popje knutselden met waterpokjes (zie knutselwerkje op de achtergrond).

En zo’n dagje thuis geeft mij weer de gelegenheid om een jurkje af te maken. Ik was er al eerder aan begonnen, maar ik vond het zo’n soepmodel dat ik het terug in de naaimand heb gegooid. Maar peuterdochter wil per se een rokje of jurkje aan. En van jurkjes heeft ze niet zo veel meer. Dus toch nog maar eens doorpassen en het een en ander veranderen. Vooral de lengte maakte het lijzig, maar dat is eenvoudig opgelost. En de ook deze stipjes vindt ze prachtig.

IMG_4437 IMG_4436

Trenchcoat voor de kleine meid. Hij is af, en hij is… te klein

Al vorig jaar begon ik met het maken van een trenchcoat voor peuterdochter. Het idee was dat ze de jas in het voorjaar en de zomer aan kon. Maar wat heb ik er lang over gedaan. Allereerst duurde het al lang voordat ik de juiste stof had gevonden. En op de een of andere manier had ik steeds geen zin om er aan verder te werken. Bovendien had dochterlief al een jasje dat prima voldeed, dus ook daar zat geen druk achter. Inmiddels ging de zomer voorbij en belandde het jasje in de UFO-kist.

Mijn voornemen om de UFO-kist leeg te maken ben ik goed aan het uitvoeren. Toen ik dit jasje half afgemaakt zag liggen wist ik al dat het onwaarschijnlijk zou zijn dat het zou passen dit jaar. Maar om nou zoiets weg te gooien, dat kan ik ook niet. Dus aan de slag ermee. En nu is hij af, én te klein….

Achteraf gezien zo zonde! Want ik vind hem heel geslaagd geworden en peuterdochter is helemaal een roze meisje-meisje. Ik dacht gewoon dat het een moeilijk project ging worden, maar nu de trenchcoat af is kan ik alleen maar zeggen dat ik het reuze vond meevallen. Nou ben ik inmiddels wel een geoefende naaister, dus waarom ik er zo tegen op zag weet ik eigenlijk niet.

Dus bij deze: Trenchcoat uit Young Image spring/summer 2012 nummer Y1208.

En heb je interesse: hij staat op marktplaats voor een spotprijs! Want stof, garen, knopen en tijd meegerekend….Nou ja, als er een ander lief klein meisje blij mee is, is dat het waard.

http://link.marktplaats.nl/m912110668

Trenchcoat1 Trenchcoat2 Trenchcoat3