L. houdt van Shoarma

Manlief is zijn leven lang al vegetariër en ook ik heb lange tijd geen vlees gegeten. Sinds de zwangerschap heb ik echter de bewuste keuze gemaakt om wel weer vlees te eten. De achterliggende reden is vooral dat ik mijn kinderen niet vegetarisch wil opvoeden. Die keuze moeten zij later zelf kunnen maken. We eten nog steeds niet veel vlees, en ik probeer bewust te kiezen voor wat ik dan echt lekker vind.

Sinds haar geboorte heeft dochterlief een wit schaap als knuffel. Ze zijn onafscheidelijk. En vooral met het slapen kan ze niet zonder. Laatst liepen we echter voor het eerst tegen een probleem aan. De kinderen vroegen ‘wat eten we vanavond’. Dus ik antwoordde: ‘Shoarma’. Dochterlief barstte in huilen uit. Tja, dat ben ik zelf schuld. Ik heb haar knuffel destijds een naam gegeven: Shoarma…

Ook wanneer Shoarma in de was moet, is dat een hele strijd. Maar af en toe is dat toch echt wel nodig. Nu heb ik voor Shoarma een jurkje genaaid. Wie weet scheelt dat, want dan doe ik dat jurkje af en toe in de was. Vannacht heb ik Shoarma even bij haar weggekaapt om het jurkje aan te kunnen trekken. Vanmorgen was dochter helemaal blij met het jurkje. Hopelijk Shoarma ook. Ze lacht er in ieder geval wel bij.

Shoarma1

Op een andere website vond ik een gratis patroontje voor het poppenjurkje. Ik heb de randjes gewoon afgewerkt door ze om te zomen.

 

Recykleer-jurkje

Iedereen heeft het wel. Zo’n kledingstuk dat je koopt en vervolgens nooit aantrekt. Omdat het toch niet is wat je dacht, omdat het toch niet zo lekker zit, omdat het toch niet past.

Ik had zo’n kledingstuk. Was het een rokje? Of toch een topje? Uiteindelijk trok ik het nooit aan. Dus bij deze kreeg het een nieuwe bestemming.

Aan de zijkant wat smaller. Klein randje aan de bovenkant eraf, en als bandjes aan de schouders bevestigd.Uiteraard is het nu een….. jurkje voor dochterlief.

Een heel eenvoudig en dankbaar projectje.

IMG_5744